Boekrecensies van Charles Kuijpers

Na “ Moordzuchtig brein ” en “ De asielmoorden ” van Gerard Legerstee is thans diens in juli 2026 verschenen thriller “Pil des doods” aan bod. Privédetective Jack Looman tracht in opdracht van haar ouders de vermissing van de zestienjarige Kimberley Molaard op te helderen. Het bezoek van Vera Vellinga leidt tot een tweede opdracht. Haar broer Johan, een makelaar, is in zijn huis dood onderaan de trap gevonden. De politie gaat uit van een noodlottig ongeval, maar Vera gelooft dat niet. Uit een kort intermezzo twee jaar eerder lijkt duidelijk waarom Jack de politie heeft verlaten. Daar ligt een onzinnige zware beschuldiging van een vrouwelijke collega aan ten grondslag. In diverse korte hoofdstukken komen heftige gebeurtenissen langs die verband lijken te houden met het gebruik van vervuilde xtc-pillen. Oude bekende, inmiddels tot inspecteur gepromoveerde Leonie van de Bergh krijgt een belangrijke rol in het onderzoek dat gelet op de omvang van de casuïstiek hoge prioriteit krijgt. Er ...

Op 9 juli 2026 verscheen “Isola’s testament” van Tatiana de Rosnay. Haar fenomenale roman “Haar naam was Sarah” staat nog steeds in mijn geheugen gegrift, maar is hier niet besproken omdat het boek dateert uit 2007, ver voor de start van deze blog. Het zou ongetwijfeld de maximale waardering hebben gekregen. Audrey Nash is het centrale karakter in het nu te bespreken boek. Zij is al jaren gescheiden van Jon en woont met haar veertienjarige tweeling Tim en Ned in de Londense wijk Muswell Hill. Ze werkt in de boekhandel van de bejaarde, begripvolle mevrouw Topaz. Als ze op de radio hoort dat bestsellerschrijfster Marlo von Graf (echte naam Marlène Tavelle) is verdronken in het Meer van Annecy, gaan haar gedachten terug naar hun gezamenlijke studententijd in Norwich. Audrey en Marlo volgden daar dertig jaar eerder colleges creatief schrijven. Ze raakten in die tijd bevriend, maar er ontstond ook spanning omdat de knappe “golden girl” Marlo verliefd werd op en uiteindelijk trouwde met La...

Op 15 april 2026 verscheen “Herinneringen van twee schaakvrienden” van Jan Timman en Hans Böhm. Timman mocht dat helaas niet meer meemaken; hij overleed op 18 februari 2026. Het gezamenlijk geschreven boek van bijna 340 bladzijden bestaat grotendeels uit een weergave van vele gesprekken tussen vrienden voor het leven Jan en Hans over hun belevenissen in het schaakleven en daarbuiten. Tijdens die gesprekken was Timman al ernstig ziek. Deze korte boekbespreking draagt bij uitzondering een strikt persoonlijk stempel van mij. Het is in casu onmogelijk te objectiveren, wat ik als recensent steeds zoveel mogelijk probeer. Als schaker en nagenoeg leeftijdsgenoot (nu bijna 74) van hen heb ik de verrichtingen van beiden vanaf het begin meegemaakt en gevolgd. In mijn jonge jaren heb ik zelfs tweemaal tegen Jan Timman gespeeld in de KNSB-competitie in wedstrijden van Volmac tegen LSG. Hij was toen “pas” internationaal meester en al veel te sterk voor mij. Timman drong later door tot de absolute...

In juni 2026 verscheen “Ik hou van mij” van Sander van Leeuwen. Het is de biografie van zanger, cabaretier en schrijver Harrie Jekkers. Voor de Jekkers-kenners is het een heerlijk boek. Natuurlijk staat er veel bekends in, maar Jekkers is heel openhartig en vertelt ook over zaken die niet eerder in de openbaarheid kwamen. Van Leeuwen heeft vele gesprekken met Jekkers gevoerd en die opgetekend tot een interessant verhaal, deels in vraag- en antwoordvorm. Harrie had in Den Haag een gelukkige jeugd. Zijn vader en moeder waren goed voor hem en zijn oudere broer Paul. Zijn ooms waren ruwe bolsters, hetgeen leidde tot een typische Jekkersgrap over de gevangenis. “En beviel het een beetje in de gevangenis”, vroeg ik hem op de volgende verjaardag. Hij keek me aan. “Nee”, zei hij. “Harrie, weet je wat het is met de bajes?” “Nee”, zei ik naïef. “Je ken d’r niet uit.” Na een korte aanvaring met het ruwe zeemansleven moet Harrie in militaire dienst. Hij weet daar binnen enkele weken met S5 uit...

Wouter Dehairs behoort tot de absolute top van de Vlaamse thrillerschrijvers. Tweemaal won hij de prestigieuze Hercule Poirotprijs : in 2021 met “ Nachtstad ” en in 2025 met “ Harde regen ”. Ook zijn andere boeken “ Lockdown ” (2017), “ De graffitimoorden ” (2019) en “ Brussel blues ” (2023) waren zeer goed. Op 20 mei 2026 verscheen het vijfde deel in de reeks rond het markante privédetective-duo Keller Brik en Gwen Van Meer. In “Brussel Noir” is een seriemoordenaar actief in de Belgische hoofdstad. Of zijn de slachtoffers de resultante van een bendeoorlog binnen de drugsmaffia? Na een avontuurtje met een studente vindt Pieter-Jan Ceyssens in een koelkast op straat menselijke resten. Het is het begin van een turbulent vervolg waarin enkele moorden op vitale punten in de stad plaatsvinden. Het politieteam met diverse oude bekenden staat bij gebrek aan duidelijke sporen vooralsnog voor een raadsel. Tot overmaat van ramp wordt de ervaren hoofdinspecteur Rina Verstrepen geschorst vanwege...

Ilja Gort behoeft geen nadere introductie. Veel informatie is elders op deze blog te vinden in de bespreking van elf (!) eerdere, zeer lezenswaardige boeken van zijn hand, laatstelijk van “ Château Migraine ”. Zijn coproductie met emeritus-hoogleraar Fik Meijer “ Wijn als een Romein ” uit 2022 is zonder meer interessant, én leuk. “Grand Café du Malheur” verscheen op 10 juni 2026. Het is een spannende roman met de Ilja kenmerkende heerlijke, soms licht absurdistische humor. Fleur Blom heeft in een opwelling om een nieuw leven te beginnen een oud, vervallen café gekocht in Valfleury-en-Provence. De vorige eigenaresse Madeleine is om onduidelijke redenen met de noorderzon vertrokken. Met haar medewerkers Elodie, Lou en Pierre weet Fleur van het café weer een gezellige ontmoetingsplaats voor de dorpsbewoners te maken. Valfleury heeft markante inwoners. Zij hebben een vastomlijnd dagritueel waarin het café een belangrijke rol speelt. Burgemeester Jean-Claude is een tamelijk louche figuur ...

Jente Posthuma debuteerde in 2016 met “Mensen zonder uitstraling”. Dat werd in 2020 gevolgd door “Waar ik liever niet aan denk”, welk boek na vertaling met de titel “What I’d Rather Not Think About” de shortlist van de International Booker Prize 2024 haalde. Voorwaar een aanbeveling om het te gaan lezen. En die bleek terecht. Centraal staan een tweelingbroer en -zus. Zij blijven naamloos, en worden naar het idee van de als eerste geboren tweelingbroer aangeduid met Een en Twee. Het verhaal wordt verteld door de tweelingzus, de logica daarvan blijkt in de loop van het boek. Het begint zo. “Waterboarden, zei ik tegen mijn moeder. Dan legt iemand een doek over je gezicht en giet hij er steeds water overheen. Dat voelt als verdrinken. Dat is verdrinken. En dat gaan jullie doen, zei ze. Ja.” De twee kinderen doen vanaf hun jeugd alles samen. Zij hebben een onlosmakelijke band. Een is homo, hij wordt op school een tijdje gepest en dan is het ineens over. Twee spaart op tamelijk manische ...