Boekrecensies van Charles Kuijpers

In juni 2026 verscheen “Ik hou van mij” van Sander van Leeuwen. Het is de biografie van zanger, cabaretier en schrijver Harrie Jekkers. Voor de Jekkers-kenners is het een heerlijk boek. Natuurlijk staat er veel bekends in, maar Jekkers is heel openhartig en vertelt ook over zaken die niet eerder in de openbaarheid kwamen. Van Leeuwen heeft vele gesprekken met Jekkers gevoerd en die opgetekend tot een interessant verhaal, deels in vraag- en antwoordvorm. Harrie had in Den Haag een gelukkige jeugd. Zijn vader en moeder waren goed voor hem en zijn oudere broer Paul. Zijn ooms waren ruwe bolsters, hetgeen leidde tot een typische Jekkersgrap over de gevangenis. “En beviel het een beetje in de gevangenis”, vroeg ik hem op de volgende verjaardag. Hij keek me aan. “Nee”, zei hij. “Harrie, weet je wat het is met de bajes?” “Nee”, zei ik naïef. “Je ken d’r niet uit.” Na een korte aanvaring met het ruwe zeemansleven moet Harrie in militaire dienst. Hij weet daar binnen enkele weken met S5 uit...

Wouter Dehairs behoort tot de absolute top van de Vlaamse thrillerschrijvers. Tweemaal won hij de prestigieuze Hercule Poirotprijs : in 2021 met “ Nachtstad ” en in 2025 met “ Harde regen ”. Ook zijn andere boeken “ Lockdown ” (2017), “ De graffitimoorden ” (2019) en “ Brussel blues ” (2023) waren zeer goed. Op 20 mei 2026 verscheen het vijfde deel in de reeks rond het markante privédetective-duo Keller Brik en Gwen Van Meer. In “Brussel Noir” is een seriemoordenaar actief in de Belgische hoofdstad. Of zijn de slachtoffers de resultante van een bendeoorlog binnen de drugsmaffia? Na een avontuurtje met een studente vindt Pieter-Jan Ceyssens in een koelkast op straat menselijke resten. Het is het begin van een turbulent vervolg waarin enkele moorden op vitale punten in de stad plaatsvinden. Het politieteam met diverse oude bekenden staat bij gebrek aan duidelijke sporen vooralsnog voor een raadsel. Tot overmaat van ramp wordt de ervaren hoofdinspecteur Rina Verstrepen geschorst vanwege...

Ilja Gort behoeft geen nadere introductie. Veel informatie is elders op deze blog te vinden in de bespreking van elf (!) eerdere, zeer lezenswaardige boeken van zijn hand, laatstelijk van “ Château Migraine ”. Zijn coproductie met emeritus-hoogleraar Fik Meijer “ Wijn als een Romein ” uit 2022 is zonder meer interessant, én leuk. “Grand Café du Malheur” verscheen op 10 juni 2026. Het is een spannende roman met de Ilja kenmerkende heerlijke, soms licht absurdistische humor. Fleur Blom heeft in een opwelling om een nieuw leven te beginnen een oud, vervallen café gekocht in Valfleury-en-Provence. De vorige eigenaresse Madeleine is om onduidelijke redenen met de noorderzon vertrokken. Met haar medewerkers Elodie, Lou en Pierre weet Fleur van het café weer een gezellige ontmoetingsplaats voor de dorpsbewoners te maken. Valfleury heeft markante inwoners. Zij hebben een vastomlijnd dagritueel waarin het café een belangrijke rol speelt. Burgemeester Jean-Claude is een tamelijk louche figuur ...

Jente Posthuma debuteerde in 2016 met “Mensen zonder uitstraling”. Dat werd in 2020 gevolgd door “Waar ik liever niet aan denk”, welk boek na vertaling met de titel “What I’d Rather Not Think About” de shortlist van de International Booker Prize 2024 haalde. Voorwaar een aanbeveling om het te gaan lezen. En die bleek terecht. Centraal staan een tweelingbroer en -zus. Zij blijven naamloos, en worden naar het idee van de als eerste geboren tweelingbroer aangeduid met Een en Twee. Het verhaal wordt verteld door de tweelingzus, de logica daarvan blijkt in de loop van het boek. Het begint zo. “Waterboarden, zei ik tegen mijn moeder. Dan legt iemand een doek over je gezicht en giet hij er steeds water overheen. Dat voelt als verdrinken. Dat is verdrinken. En dat gaan jullie doen, zei ze. Ja.” De twee kinderen doen vanaf hun jeugd alles samen. Zij hebben een onlosmakelijke band. Een is homo, hij wordt op school een tijdje gepest en dan is het ineens over. Twee spaart op tamelijk manische ...

De drie tot dusverre hier besproken boeken van Gert-Jan van den Bemd bleken van een constant hoog niveau. “ Na de val ” (2019), “ Branco & Julia ” (2022) en “ Lex ” (2024) waren alle zeer goed en kregen vier welverdiende sterren. Op 4 juni 2026 verscheen “Ping!”, een intrigerende titel. Harold van Merwe heeft met zijn echtgenote Suzy een negentienjarige tweeling, de inmiddels aan een universiteit studerende dochters Merel en Pien. Harold werkt op een middelbare school en is al jaren bezig met zijn proefschrift “Digitale weerbaarheid bij jongeren. Richtlijnen voor een veiligere onlinewereld.” Zijn promotie tot doctor gaat op korte termijn plaatsvinden. “Ping! Daar begon het mee. Of daar eindigde het mee, dat kun je misschien beter zeggen.” Zo luidt het pakkende begin van een spannend, indringend en genuanceerd verhaal. Suzy hoort bij toeval het geluidje uit de telefoon van Harold komen. Dat luidt het begin in van een maalstroom aan gebeurtenissen die een draaikolk met verregaand...

Mathijs Deen is auteur van onder meer vijf Waddenthrillers. De eerste twee “De Hollander” en “De duiker” (nota bene winnaar van De Gouden Strop 2024) zijn hier om onnaspeurlijke redenen niet aan bod gekomen. “Na “ De redder ” (2024; 4,5*) en “ De loods ” (2025; 4*) is nu het laatste deel aan de orde. “De visser” begint in 1945 als Lieuwe Cupido (de opa van de uit de eerdere delen bekende rechercheur Liewe Cupido) met zijn zoon Jan in Duitsland op zoek gaat naar zijn in de oorlog gevorderde vissersschip TX13. Zij treffen het aan in Neuharlingersiel. In de volgende scène wordt op 25 april 1984 in de haven van Borkum een verzwaard lijk gevonden dat in verregaande staat van ontbinding verkeert. De identiteit is een blijvend raadsel. Het verhaal gaat dan verder in 2017. Liewe Cupido en zijn vriendin Miriam komen op Texel terug van de crematie van Liewes moeder. Er blijkt iemand in het huis van moeder te zijn geweest die naar iets op zoek was. Bij de bespreking van het testament van moeder...

  Op 7 mei 2026 verscheen na “Land van echo’s” en “Spiegeldagen” de derde roman van Mark H. Stokmans. “De Byzantijn” met als ondertitel “Een Venetiaans epos” is een lijvig boek van netto 574 in klein lettertype dichtbedrukte pagina’s. Markies Alessandro Apolinare Ortolani is het middelpunt van het verhaal. Hij heeft de Nederlandse schrijver Ruben (waarschijnlijk een alter ego van Stokmans) uitgenodigd om zijn levensverhaal aan te horen en vervolgens op te tekenen. Wordt het een waarachtige (auto)biografie van Ortolani of staat het bol van de fantasie? Sandro (de korte aanduiding van Ortolani) wordt in Venetië geboren in 1918 als zoon van Elio, een boekdrukker en boekbinder, en Lara in een arme familie. Zijn leven in de Italiaanse stad en enkele landen in Zuid-Amerika ontrolt zich in vijf “akten” die zich in verschillende opeenvolgende periodes afspelen. In zijn jonge jaren is Sandro bevriend met de oversekste Piero en opschepper Lucio met zijn sterke verhalen over zijn ervaringen...