Wil Thijssen: Dit vergeet ik nooit

Volkskrant-journaliste Wil Thijssen tekende in het boek “Dit vergeet ik nooit” zeventig verhalen op van politiemensen die bij hen nog steeds op het netvlies staan. Het gaat over uiterst indringende, heftige en soms ook ontroerende gebeurtenissen die de lezer een andere kijk geven op het “gewone” politiewerk. De beleving van de betrokken politiemedewerker staat centraal, maar ook die van de partij aan gene zijde wordt integer belicht.

De zeer diverse verhalen zijn vrijwel zonder uitzondering zeer beladen, niet zelden traumatisch en ook roepen ze bij de lezer meer dan incidenteel emoties op. Eén voorbeeld ervan is het volgende. Een inmiddels teamleider ging in de jaren tachtig als (in zijn eigen woorden) jong broekie naar een dodelijke aanrijding. Hij ervaart dan het volgende drama.

“Het meisje zat klemvast onder het motorblok. Ze hing half uit het portier, de ruit lag in gruzelementen. Ze bloedde hevig, maar ademde en bewoog nog. Ik vermoedde dat ze het niet ging redden en dacht: ik wil niet dat jij hier helemaal alleen op straat sterft. Ik heb haar vastgehouden, hield haar dicht tegen me aan en zei geruststellende woorden. Pas toen een ambulancemedewerker kwam, haar pols voelde en constateerde dat ze was overleden, liet ik haar los.”

Een jaar of drie geleden krijgt hij nachtmerries van oude herinneringen die hulp van een traumapsycholoog nodig maken. Die is gelukkig, anders dan in de jaren tachtig, beschikbaar. Het helpt hem bij de verwerking. Het verhaal van en over hem eindigt zeer ontroerend.

“Nog steeds zie ik die dankbare ouders voor me. Als zich nu dezelfde situatie zou voordoen, handel ik weer op dezelfde manier. Onder dit uniform zit namelijk een mens.”

Wil Thijssen heeft de ervaringen van de politiemensen in heldere en toegankelijke taal beschreven waarbij de betrokken functionaris als het ware zelf de verteller is. De lezer krijgt een geheel nieuwe kijk op het zware werk van politiemensen waarvan de impact vaak wordt onderschat. Lezen van het boek draagt in grote mate bij tot meer respect voor het politiewerk.

“Dit vergeet ik nooit” is een zeer goed boek en krijgt vier onthullende sterren.