Lex Noteboom: Ik zal de wereld breken

Op 21 januari 2024 is hier het in 2023 verschenen debuut van Lex Noteboom besproken. “De Man met Duizend Gezichten” bleek uiterst origineel en intrigerend en zeker geen thriller in de klassieke zin des woords. Het boek kreeg vijf ware (non fake) sterren. Dat schiep hoge verwachtingen voor het volgende boek van Lex.

“Ik zal de wereld breken” verscheen op 19 mei 2026. Het boek van maar liefst 550 pagina’s bevat wederom een bijzonder en oorspronkelijk verhaal. Het speelt in een lange tijdsperiode vanaf 2025 tot ver in de toekomst.

Een opa met zijn kleindochter loopt op een verwaarloosde begraafplaats vlakbij Brussel. Merkwaardig genoeg draagt elke grafsteen de naam T.Gideon (zonder spatie!). De achtergrond daarvan is een raadsel dat onderdeel van het boek wordt.

Theodor Gideon is een gedreven lobbyist in Brussel. In 2025 beijvert hij zich voor een nieuwe wet in de EU die de privacy van de individuele burger optimaal moet beschermen. Als hij in Straatsburg volkomen onverwacht onwel wordt en overlijdt, vragen zijn dochters Anne-Louise en Emma zich af wat er écht is gebeurd.

Anne-Louise is ook lobbyist en wil net een presentatie houden als ze hoort van de dood van haar vader. De politie doet geen onderzoek naar de doodsoorzaak van Theodor, doch de dienstdoende SEH-arts vertelt aan Anne-Louise dat er vreemde stoffen in het bloed van haar vader zijn aangetroffen. Omdat er een enorm spanningsveld bestaat tussen de nieuwe privacywet en de belangen van de Big Tech, vermoeden de zussen dat hun vader is vermoord. Die veronderstelling wordt versterkt als er bedreigingen aan hun adres komen.

Een man duikt onder in een Frans dorpje. Hij heeft geboekt in een chambre d’hôtes, waar eigenaar Charles argwaan krijgt.

“De man is even stil. Hij heeft een fout gemaakt, dit dorpje is te klein. Hij was zo gericht op het ontwijken van camera’s, zoals hem is geleerd, dat hij geen rekening heeft gehouden met het organische bewakingssysteem van kleine gemeenschappen.”

Intussen krijgt Emma veel last van een neurologische aandoening. Ze vermoedt te zijn vergiftigd door een tegenstander van de komende EU-privacywet en gaat op speurtocht in Straatsburg. Maar haar aandoening verergert en zij moet voor zeer lange tijd naar het ziekenhuis. Haar jonge dochter Dominique gaat daarom bij Anne-Louise in Brussel wonen.

Dan is er een geweldige sprong in de tijd en gaat het verder in het jaar 2055. Mitchell Veldt voedt alleen zijn zoon Robin op. Hij gaat een belangrijke rol spelen in de komende verwikkelingen. Dominique Gideon is minister-president van Nederland. Zij voert een intense politieke strijd met de lijsttrekster van de anti-digitale partij.

Europa is extreem gedigitaliseerd. De mensen leven met hun smart glasses in een augmented reality en soms ook in een virtual reality. Er vindt op grote schaal identiteitsfraude plaats die velen in grote problemen brengt. Zij worden de Naamlozen genoemd als zij hun digitale paspoort hebben verloren en niets meer kunnen.

“Zij zijn vluchtelingen zonder status. En terwijl ze wachten op hun burgerschap, kunnen ze worden ondergebracht op locaties die werden gebruikt in de tijd dat migratie nog een probleem was – voor de Europese  Verdeelsleutel van 2031 die migratiestromen zo efficiënt over alle lidstaten verdeelde dat de groep simpelweg oploste in het grote geheel.”

Dan blijkt dat iedereen zonder paspoort dezelfde naam krijgt. Een aanslag op een datacenter heeft verstrekkende gevolgen voor de familie Gideon. Zelfs Dominique moet vluchten. De ontknoping van het verhaal zit boordevol verrassingen.

Lex Noteboom heeft zijn schrijftalent al overtuigend bewezen met zijn eerste boek. Hij maakt de hooggespannen verwachtingen rond zijn nieuwe boek ruimschoots waar. “Ik zal de wereld breken” is een hoogst origineel verhaal op basis van een actueel thema: de (te) verregaande digitalisering van de wereld met al haar gevaren. Met de nodige fantasie schept Noteboom een angstaanjagend toekomstbeeld dat zomaar een groot realiteitsgehalte zou kunnen hebben. Recente boeken over de ongebreidelde gevaren van AI en de extreme machtspositie van de Big Tech onderstrepen dat.

Aan het slot van het boek zijn negen pagina’s toegevoegd met een nogal raadselachtige inhoud. Die hadden beter achterwege kunnen blijven, maar dat doet niets af aan de geweldige kwaliteit.

“Ik zal de wereld breken” is van de absolute buitencategorie en verdient ten volle vijf (anti?) digitale sterren.