Gerard Nanne: Vuurdood

Op 15 december 2025 verscheen “Vuurdood” van Gerard Nanne. Na de standalone “De zaak Borman” is het vertrouwde en onverslijtbare rechercheteam van hoofdinspecteur Jillian Blom met haar medewerkers Paula van Es, Sjoerd van Tongen en Felix Winner weer terug.

De mysterieuze proloog speelt zich af op 10 augustus 2013. De betekenis ervan wordt pas tegen het einde van het boek duidelijk. Het is een sterke start van een zeer boeiend verhaal. Dat gaat verder op 5 oktober 2025, als Merel een oude kennis ontmoet wat met veel emotie gepaard gaat. En dan is de negenjarige Joris getuige van de moord op een man die met zijn labrador in het park wandelt. Peter Baumann (48) is het slachtoffer, hij is op korte afstand door het hoofd geschoten.

Het team van Jillian Blom onderzoekt de zaak. Voor Wilfred, de broer van Peter Baumann, is de achtergrond van de moord een raadsel. Bij het gesprek met Wilfred ontmoeten de rechercheurs ook diens zus Maria Ericsson die in het Duitse Emden woont. Zij blijkt een vrouw met een vrij wonderlijke geschiedenis en een onaangename uitstraling.

Intussen is er goed gedoseerde aandacht van privézaken van Jillian en Paula.

De vermoorde Peter Baumann werkte vroeger als leidinggevende op een zorgboerderij. De rechercheurs ontdekken diverse achtergronden van het functioneren van Peter. Daardoor ontstaat het vermoeden dat er een verband is tussen gebeurtenissen op de zorgboerderij en de moord op Peter. Dan wordt een van de betrokkenen dood aangetroffen. Is het moord of zelfmoord?

Er vallen nog twee doden door geweld. Ook bij hen lijken er verbanden met de eerdere misdrijven te zijn. In een van de gevallen reist Paula naar Emden om de Duitse politie te helpen bij een onderzoek aldaar. Zij ontmoet de charmante rechercheur Lotte Weber. Maar het onderzoek van het rechercheteam verloopt buitengewoon moeizaam. Dat leidt zelfs tot overigens begrijpelijke irritaties binnen het team.

De ene na de andere hypothese blijkt onhoudbaar. Niet alleen, maar vooral Sjoerd van Tongen blijkt een uitermate creatieve denker te zijn. En dan volgt een mooie, fraai geconstrueerde ontknoping en ook nog een ontroerend slot.

In de beoordeling van “De zaak Borman” is veel gezegd dat naadloos van toepassing is op het nu besproken boek. Daarom komt een groot gedeelte van de daar gebezigde tekst hier domweg terug. Het wiel hoeft immers niet steeds opnieuw te worden uitgevonden.

Al vele malen is de fijne en heldere schrijfstijl van Gerard Nanne hier geroemd. Ook nu is het verhaal heel beeldend en toegankelijk. De kracht van de misdaadromans van Nanne zit ook in het realiteitsgehalte. Steeds weer krijgt de lezer het (prettige) gevoel dat de beschreven gebeurtenissen zomaar daadwerkelijk zouden kunnen plaatsvinden. Voeg daarbij een sterke en fijnzinnig geconstrueerde plot en je hebt een boek waarvan volop te genieten valt. De personages zijn zeer divers en levensecht. De vijfennegentig hoofdstukken zijn alle kort en krachtig, en dwingen welhaast tot doorlezen.

“Vuurdood” is een ijzersterke misdaadroman en behoort tot het beste werk van Gerard Nanne dat al van een constant hoog niveau is. Een aantal redactionele missers hebben geen invloed gehad op de waardering van het boek. Het is hier al meermaals gezegd: het blijft wonderlijk dat deze begaafde schrijver –bij mijn weten- niet veel meer in den brede bekendheid geniet. Die verdient hij zonder meer. Zijn nieuwste boek is alweer meer dan zeer goed en krijgt viereneenhalve ster.