Sander van Leeuwen: Ik hou van mij

In juni 2026 verscheen “Ik hou van mij” van Sander van Leeuwen. Het is de biografie van zanger, cabaretier en schrijver Harrie Jekkers. Voor de Jekkers-kenners is het een heerlijk boek. Natuurlijk staat er veel bekends in, maar Jekkers is heel openhartig en vertelt ook over zaken die niet eerder in de openbaarheid kwamen.

Van Leeuwen heeft vele gesprekken met Jekkers gevoerd en die opgetekend tot een interessant verhaal, deels in vraag- en antwoordvorm. Harrie had in Den Haag een gelukkige jeugd. Zijn vader en moeder waren goed voor hem en zijn oudere broer Paul. Zijn ooms waren ruwe bolsters, hetgeen leidde tot een typische Jekkersgrap over de gevangenis.

“En beviel het een beetje in de gevangenis”, vroeg ik hem op de volgende verjaardag. Hij keek me aan. “Nee”, zei hij. “Harrie, weet je wat het is met de bajes?” “Nee”, zei ik naïef. “Je ken d’r niet uit.”

Na een korte aanvaring met het ruwe zeemansleven moet Harrie in militaire dienst. Hij weet daar binnen enkele weken met S5 uit te komen: wegens heimwee! Daarna gaat hij Engels studeren in Groningen. Dat werd een ongelukkige tijd met veel onzekerheid, angsten en liefdesverdriet.

“Vanaf Groningen  was ik de weg kwijt. Ik ging soms een bocht om en kwam soms ook wel een stapje dichterbij. Maar vaak ook helemaal niet. ……. Groningen staat voor zoeken zonder houvast.”

Na het kandidaatsexamen stopt Harrie met de studie en begint na een uitstapje naar het exploiteren van een café met enkele vrienden Het Klein Orkest. Vooral door de teksten van zijn levenslange vriend Koos Meinderts wordt dat een groot succes. Wie kent niet “Over de muur” en “Oh Oh Den Haag”? Bier wordt in die tijd de vaste demper van angst en onzekerheid.

“Het ging goed met de band, maar niet met mij.”

Harrie stopt ermee en gaat solovoorstellingen spelen met grappige verhalen en prachtige liedjes. Het weergaloze lied “De man in de wolken” is onvergetelijk.

“Er alleen voorstaan, dat was voor mij het grote schrikbeeld. Maar vreemd genoeg bleek juist dat solo-optreden de oplossing voor al mijn angsten.”

Schrijver dezes heeft ze allemaal in het theater gezien. Met “Het gelijk van de koffietent” begint in 1991 een lange periode van ongekende successen. De tweede voorstelling “Met een goudvis naar zee” is een pareltje. Ome Jan blijft een onvergetelijk typetje. En hij niet alleen. Van Leeuwen citeert kort uit de recensies van De Telegraaf en De Leeuwarder Courant en geeft daar geen oordeel over. Ik kan daar kort over zijn: de laatdunkendheid van de betrokken recensenten raakt werkelijk kant noch wal.

Ook de daaropvolgende programma’s zijn van hoog niveau. “Het geheim van de lachende piccolo”, “Het verhaal achter de liedjes” met Koos Meinderts, “Als we zo vrij mogen zijn” met wijlen Jeroen van Merwijk en afscheidsvoorstelling “In mijn liedjes kan ik wonen” in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag staan bij velen voor eeuwig in het geheugen gegrift.

De coronatijd heeft Jekkers ten zeerste geraakt. Ongebreideld drankgebruik schaadde zijn gezondheid. Hij is daar heel openhartig over, evenals over zijn turbulente liefdesleven. Hoe mooi is het te lezen dat zijn eerste liefde Marijke na vijftig jaar weer bij hem terug is? Het fraaie gedicht “Gezicht op Delft” is op haar geschreven.

Sander van Leeuwen heeft een soepele schrijfstijl. Weliswaar zal Harrie Jekkers het hem niet moeilijk hebben gemaakt door zijn veelal afgewogen woordkeuze, Sander heeft de vele gesprekken met Harrie samengesmeed tot een goed lopend verhaal dat zeer gemakkelijk leesbaar is en nimmer verveelt. Dat geldt in ieder geval voor de vele diehard fans van Jekkers. De sfeertekeningen zijn welhaast herkenbaar.

Jekkers en Van Leeuwen schuwen lastige onderwerpen niet en dat geeft de biografie nog een meerwaarde. Het boek is verluchtigd met een goed gedoseerde hoeveelheid foto’s. De titel –het moge duidelijk zijn- is de naam van het sterk filosofisch in grapjes verpakte lied dat eindigt met een diepe wijsheid.

“want wie van zichzelf houdt, die geeft pas echt iets kostbaars, als ie ik hou van jou tegen een ander zegt”

“Ik hou van mij” is een buitengewoon goed boek en krijgt vijf flonkerende sterren.