Sash Bischoff: Teder is de dood

“Teder is de dood” is de debuutthriller van de Amerikaanse Sash Bischoff. Het verhaal is geïnspireerd door het werk van de legendarische schrijver F. Scott Fitzgerald. Het draait in hoofdzaak om de verfilming van diens boek “Tender is the night” onder regie van Kurt Royall met in de hoofdrol de populaire actrice Lila Crayne. Zij is recent verloofd met die regisseur.

Lila is in het kader van de voorbereiding op haar rol in therapie gegaan bij de beminnelijke Jonah Gabriel. In de proloog is sprake van een gewelddadige situatie. Vervolgens ebt de spanning zeer snel volledig weg. Een verjaardagsfeestje voor Kurt komt uitvoerig aan de orde. Lila vraagt Kurt ten huwelijk ondanks hun grote verschil in leeftijd. Daarna kabbelt het verhaal verder met uitvoerige beschrijvingen van de presentatie van de filmplannen voor een groep investeerders en andere betrokkenen en vervolgens over de gang van zaken op de filmset.

Met regelmaat worden vertrouwelijke notities van Jonah geciteerd over diens gesprekken met Lila. Hier gaat het met Lila over Kurt.

“Juist, net als je vader. De typische alfaman: sterk, zelfverzekerd, charismatisch. Maar als zijn dochter zijnde, heb je meer van je vaders slechte dan goede kant gezien. En het lijkt me dat hoe langer je bij Kurt blijft, des te meer je ook zijn slechte kant zult zien. Hij zal in zijn privéleven met jou zijn ware aard laten zien.”

Jonah heeft een relatie met Maggie/Mags, maar raakt verliefd op Lila. Hij verklaart haar zijn liefde en breekt abrupt met Maggie. En zo blijft het verhaal lange tijd zonder enige thrillerachtige spanning doorgaan totdat op bladzijde 290 (!) ineens de vlam in de pan slaat bij een niet toevallige ontmoeting tussen Kurt en Jonah.

In een uitvoerige flashback naar de studententijd van Lila op de prestigieuze universiteit van Princeton komen traumatische gebeurtenissen naar voren waardoor diverse dwarsverbanden in de plot helder worden. De met voorbedachten rade geschapen slotscène tussen drie betrokkenen en een zieltogende vierde kent wel de nodige psychologische diepgang.

Sash Bischoff vertelt het verhaal over het algemeen in heldere taal, en de belangrijkste personages komen alleszins redelijk uit de verf. De soms ellenlange beschrijvingen van gebeurtenissen zijn echter niet altijd even boeiend, en datzelfde geldt voor de vele vertrouwelijke notities van J. Gabriel. Die zijn door het staccatokarakter wel eens wat lastig te lezen.

Het thrillerkarakter van het boek komt erg laat (buiten de korte proloog dan) tot uiting; voor liefhebbers van spanning zal dat enigszins teleurstellend zijn. Daarnaast zijn sommige zinnen en zinsdelen ietwat gewrongen, in hoeverre dat wordt veroorzaakt door de vertaling uit het Engels/Amerikaans is niet duidelijk. Dat geldt evenzeer voor het incidentele, niet echt nodige gebruik  van grove taal. Ook doet bijvoorbeeld het plotse gebruik van het woord “serendipiteit” de wenkbrauwen fronsen: een groot deel van de lezers (onder wie schrijver dezes) kent dat woord niet, maar wel “toevalstreffer”.

“Teder is de dood” is gewoonweg een goed boek en niet meer dan dat. Het krijgt drie trage sterren.