Boekrecensies van Charles Kuijpers

Liefhebbers van werkelijk gebeurde financiële thrillers kwamen het afgelopen decennium ruimschoots aan hun trekken. In betrekkelijk korte tijd verschenen boeken als “De prooi” (2008) van Jeroen Smit over de neergang van ABN AMRO, “Het drama Ahold” (2009) van Jeroen Smit over het boekhoudschandaal en meer rond Ahold, en het tweeluik “De vastgoedfraude” en “De ontknoping” (2012) van Vasco van der Boon en Gerben van der Marel over de immense, schokkende zwendel in de Nederlandse vastgoedwereld, in het bijzonder bij het Bouwfonds en Philips Pensioenfonds. Vooral, maar niet alleen, namen als Jan van Vlijmen en Nico Vijsma staan bij de lezer ervan blijvend in het geheugen gegrift. Onthullend en onthutsend! Recentelijk kwam het boek “De val van SNS Reaal” uit 2013 van vijf journalisten van het Financiële Dagblad, onder wie Vasco van der Boon, in mijn bezit. En óók dit boek is bijzonder intrigerend en boeiend voor de in de financiële wereld geïnteresseerde lezers. Vandaar een bespreking,...

Het lezen van boeken in welk genre dan ook is in het algemeen een heerlijk tijdverdrijf. Veelal dient het een vlucht uit de werkelijkheid, hoewel dat bij non-fictieboeken natuurlijk anders is. Het lezen van die laatste is meestal gericht op het verkrijgen of verbreden van kennis over personen en/of gebeurtenissen van velerlei soort. Boeken onderscheiden zich niet alleen in genre, maar ook in taalgebruik. Hierin zijn talloze vormen te bedenken. Hierover zijn ongetwijfeld al academische proefschriften verschenen. Het proza van sommige schrijvers is heel herkenbaar. Of het nu gaat om heldere en kernachtige zinnen die uitmunten in eenvoud, of om complexe zinnen vergezeld van gezwollen metaforen, hier geldt als variant op een bekende grap soms “toon mij een bladzijde en ik zal u zeggen wie de auteur is”.  Niet zelden blinken schrijvers uit in de ene of de andere wijze van taalgebruik. En neen, er komen hier geen benoemde voorbeelden. Wie de vele recensies leest, kan er af en toe...

De Amerikaanse schrijver Daniel Silva heeft een fraaie serie thrillers geschreven rond de inmiddels legendarische meesterspion én professionele schilderijenrestaurateur Gabriel Allon.  Eerder zijn hier al “Het zwarte gif” (2017, 4*) , “Gevallen engel” (2014, 4*), “Portret van een spion” (2014, 4*) en “Het Engelse meisje”(2014, 4*) besproken. De boeken van Silva zijn onmiskenbaar van een zeer constante, hoge kwaliteit. Nu is het de beurt aan “De roof” welk boek in 2015 in het Nederlands werd uitgegeven. Het verhaal heeft wederom als hoofdpersoon de onvermoeibare Allon, die bij tijd en wijle actief is als spion bij de Israëlische geheime dienst Het Bureau en daarnaast veelal doende is met het restaureren van schilderijen van topklasse.  Hij is volop bezig met het restaureren van een meesterwerk in Venetië als hem gevraagd wordt een gestolen schilderij van de grote meester Caravaggio op te sporen. Het begint met de brute moord op Jack Bradshaw, een handelaar met e...

Op 21 juni 2018 was Boris Dittrich te gast bij de bibliotheek in Roosendaal. Hij is de schrijver van het geschenkboekje “Barst” voor de Spannende Boeken Weken. Maar ook van een aantal zeer goede thrillers. Van de meest recente, “W.O.L.F.” en “Halszaak”, zijn de recensies op de blog te lezen. In een klein maar select gezelschap ontpopte Dittrich zich –natuurlijk geenszins onverwacht gelet op zijn staat van dienst- als een begenadigd en onderhoudend spreker. Hij lichtte zijn werk voor Human Rights Watch toe, en vertelde over de achtergronden van zijn thrillers. Uit zijn voordracht bleek dat veel zaken in zijn thrillers in grote mate zijn gebaseerd op daadwerkelijk gebeurde drama’s die Boris vooral in de tijd waarin hij rechter was, van zeer nabij meemaakte. Na de signeerpauze was er gelegenheid tot het stellen van vragen waarvan ik gretig gebruik maakte. Daarbij kwamen onder meer de m.i. volslagen misplaatste recensie van “Barst” in de NRC aan de orde, alsmede de bron...

De Amerikaanse schrijver John Williams (1922-1994) werd in Nederland ontdekt met de uitgave in 2013 van het weergaloze epos “Stoner” (oorspronkelijk uit 1965) over een universitair docent, in hetzelfde jaar gevolgd door het prachtige “Butcher’s Crossing” (oorspronkelijk uit 1960) over de bizonjacht.  Deze boeken bevatten twee totaal verschillende, maar even prachtige en boeiende verhalen die als belangrijkste overeenkomst het sublieme taalgebruik van Williams hebben. In 2014 rolde de Nederlandse vertaling van “Augustus” (oorspronkelijk uit 1972) over de gelijknamige Romeinse keizer van de persen. In 2015 verscheen “Niets dan de nacht”. Het is het allereerste boek dat Williams schreef en dateert uit 1948. Gelet op de omvang van 115 bladzijden is het veeleer een novelle dan een roman. Maar wat een schitterende novelle! Het verhaal beschrijft een dag uit het leven van Arthur Maxley die in zijn jeugd getuige van een zeer traumatische gebeurtenis is geweest. De dag beg...

In 2012 werd het verhaal "Stoner" van John Williams (1922-1994) postuum uitgegeven. Een zeldzaam indrukwekkend boek dat nadien nog werd gevolgd door "Butcher's crossing" (4*) en het prachtige "Niets dan de nacht"in 2015 (5*). Deze al oude recensie verschijnt hier opnieuw omdat de boeken van John Williams simpelweg niet mogen worden vergeten, en ook omdat de cover van het boek van een grote schoonheid is. Boerenzoon William Stoner is voorbestemd de boerderij van zijn ouders voort te zetten. Hij gaat landbouwkunde studeren aan de universiteit, doch al snel neemt hij een drastisch besluit dat zijn leven totaal zal veranderen.  Nadat hij diep onder de indruk is geraakt van colleges van docent Engelse taal en letterkunde Archer Sloane stapt hij over naar de faculteit Engelse letterkunde en die studie bevalt hem.  Stoner heeft bij zijn studie slechts twee echte vrienden, Gordon Finch en David Masters. De laatste neemt in de eerste Wereldoor...

Volgens Van Dale (2015) is een taalpurist “iemand die zijn moedertaal zuiveren wil van onnodige bastaardwoorden of, in ruimere zin, van alle onjuiste of verkeerd toegepaste wendingen, uitdrukkingen, constructies, vormen en vertalingen”. Dat is een mondvol als beschrijving van een zienderogen uitstervende mensensoort. Als purist voel je je als het ware de laatste der Mohikanen. We zijn niet ver meer van het moment dat taalpuristen in het openbaar zullen worden beschimpt, bespot en daarna gevierendeeld. Het is dan ook een berekend risico (in gewoon Nederlands “calculated risk”) om in dit Kuijpje een puristische stuiptrekking te beschrijven. Het gaat allemaal om het veelvuldig gebruik in boekenland van het van origine Engelse woord “pageturner”. Daarmee wordt gedoeld op een boek dat je al lezende niet meer weg kunt leggen. En ja hoor, het is de purist een gruwel maar het woord heeft de dikke Van Dale gehaald. Daar lezen we dat een pageturner een “spannend boek” is....