Posts

Delia Owens: Daar waar de rivierkreeften zingen

Afbeelding
In 2018 verscheen in Amerika “Where the crawdads sing”, het romandebuut van de biologe Delia Owens. Het boek werd in Amerika een sensatie: niet minder dan 25 weken stond het op nummer 1 in de bestsellerlijst van The New York Times. In hetzelfde jaar werd het al in Nederland uitgegeven onder de titel “Het moerasmeisje”, maar het viel vermoedelijk in dat jaar niet echt op bij de lezers. Waarschijnlijk om die reden en natuurlijk ook omdat het volgens velen een zeer goed boek is, werd het in januari 2020 opnieuw uitgegeven, en nu onder de titel “Daar waar de rivierkreeften zingen”. Een letterlijke vertaling van de Amerikaanse titel, maar ook een die intrigeert en biologeert.
In de proloog wordt in 1969 een dode gevonden in het drasland (dat is weke, moerassige grond) nabij het plaatsje Barkley Cove in North Carolina.“Drasland weet alles van de dood en beschouwt een sterfgeval niet noodzakelijkerwijs als een tragedie, laat staan als een zonde.”Het verhaal begint in 1952. Kya Clark woont met…

Over de onvergetelijke Godfried Bomans

Afbeelding
Godfried Bomans (1913-1971) was een productieve en veelzijdige schrijver. Hij schreef meer dan zestig boeken. Zijn indrukwekkende bibliografie is onder meer te vinden op Wikipedia. Er zijn ook talrijke anekdotes over Bomans. De op afstand meest bekende is wel die over zijn legendarische opmerking in 1963 als presentator van het Grand Gala du Disque bij een optreden van de zangeres Marlène Dietrich. Zij was befaamd door haar fysieke schoonheid, in het bijzonder haar lange welgevormde benen. Bomans verzuchtte toen: “had mijn vrouw maar één zo’n been”.
De meeste van zijn boeken zijn helaas niet meer nieuw verkrijgbaar. In 2019 verscheen het kleine boekje “De brandmeester”, genoemd naar een van Bomans’ vele onsterfelijke scheppingen. In dit geval gaat het om brandweercommandant Koperbuik, die in de prachtige bundel “Kopstukken” figureert als een brandweerman met buitensporige inzet voor zijn werk. Als hij na het blussen van een brand wordt geïnterviewd, ontspint zich het volgende hilarisch…

Tine Bergen: Zullen we het liefde noemen?

Afbeelding
In haar zeer goede psychologische thriller “Vissen praten niet” uit juni 2019 gaf de Vlaamse Tine Bergen blijk van een geheel eigen stijl van schrijven. In juni 2020 verscheen haar nieuwe boek “Zullen we het liefde noemen?”. Behoudt Bergen daarin haar stilistische originaliteit en oorspronkelijkheid?
Psychologe Esther Dedoncker leidt ogenschijnlijk een gelukkig leventje met haar man Stef, zoon Linus (8) en dochter Annabelle (5). Dat “geluk” vertoont al geruime tijd de nodige barstjes, die ineens scheuren worden als voor de deur van hun woning een vreselijk drama plaatsvindt. De auto van het gezin rolt van de hellende oprit af terwijl zoon Linus erin zit. De Passat komt tot stilstand tegen een bankje waarop iemand zit die daarbij het leven laat.De politie in de persoon van inspecteur Joeri Ravels staat al snel op de stoep en bijt zich voor het gezin Dedoncker ergerlijk vasthoudend vast in de vraag of het wel een ongeluk was. Er blijken in het recente verleden diverse problemen te zijn g…

Rachel Caine: Bitter Falls

Afbeelding
In 2019 veroverde Rachel Caine vele lezersharten met de intrigerende thriller “Stillhouse Lake”, het eerste deel van een serie van vier. Dankzij de prijzenswaardige voortvarendheid van Karakter Uitgevers werd de serie rond Gwen Proctor snel voortgezet met “Killman Creek” en “Wolfhunter River”. De boeken bleken van een constant hoge kwaliteit. Ze kregen alle drie de kwalificatie “zeer goed”. Reikhalzend keken de fans dan ook uit naar deel vier. Dat verscheen op 17 juni 2020 met als titel “Bitter Falls”.
Als steeds is de hoofdpersoon Gwen Proctor, een vrouw met een buitengewoon roerig verleden. Nadat haar leven in “Stillhouse Lake” op even onverwachte als extreme wijze totaal op zijn kop is gezet, heeft zij samen met dochter Lanny en zoon Connor en haar nieuwe liefde Sam Cade onder zeer hoge, bijna onmenselijke druk getracht hun leven weer zinvolle inhoud te geven. Dat viel door de vreselijke gebeurtenissen uit het verleden niet mee. Hun omgeving en ook vele deels georganiseerde internet…

Jannie Regnerus: Het wolkenpaviljoen

Afbeelding
In het wekelijkse korte boekenpraatje op NPO Radio 4 werd op zaterdag 6 juni “Het wolkenpaviljoen” van Jannie Regnerus als boek van de week besproken. Het enthousiasme van Bob Kappen riep onbedwingbare nieuwsgierigheid op.
Architect Luut staat op een keerpunt in zijn leven. Zijn huwelijk met Kris is op de klippen gelopen, maar ze zijn in harmonie uit elkaar gegaan. Hun jonge dochter Tessel lijdt nauwelijks onder de situatie. Luut tracht voor haar een nieuw thuis te bouwen terwijl hij wordt geconfronteerd met de vergankelijkheid.Onder meer in fraaie taferelen in de natuur en op vakanties probeert Luut zichzelf te hervinden. Het zien van een zwanenfamilie in een sloot tussen de weilanden brengt hem tot de volgende mijmering:‘Onder aanmoediging van vaderzwaan krabbelen de jongen op en slaan de kreukels uit hun veren. Terwijl Luut de vier zwanen nakijkt en ziet hoe ze zich boven in het blauw luid trompetterend herenigen met de moederzwaan, beseft hij dat je voor de allergrootste dingen in …

Carlos Ruiz Zafón: Marina

Afbeelding
Vandaag werd bekend dat de grote schrijver Carlos Ruiz Zafón op slechts 55-jarige leeftijd is overleden. Zijn prachtige vierluik romans over het Kerkhof der Vergeten Boeken vormt een monument in de hedendaagse literatuur. De eerste drie "De schaduw van de wind" (2008), "Het spel van de engel" (2009) en "De gevangene van de hemel" (2012) las ik vér voordat ik recensies ging schrijven. Ze maakten destijds een onvergetelijke indruk. Het laatste deel "Het labyrint der geesten"  (2017) was een prachtig sluitstuk van de cyclus.In 2013 las ik "Marina", een als YA bedoeld boek van Zafón. Als 61-jarige genoot ik er enorm van. 
Als eerbetoon aan de schrijver hierbij de originele oude recensie.
Het pas in het Nederlands verschenen boek ”Marina” van Carlos Ruiz Zafón is een verhaal dat Zafón in 1999 schreef. Het was kennelijk bedoeld als zijn laatste Young-Adultboek, voordat hij aan zijn magistrale werken “De schaduw van de wind” (2008), “Het spel v…

Een onuitputtelijke bron

Afbeelding
Onze moerstaal is een rijke taal. Ook als je denkt dat je taalschat al tamelijk omvangrijk is, word je bij voortduring verbaasd en verrast door woorden en uitdrukkingen waarvan je nog nooit hebt gehoord. Overigens is “moerstaal” zelf al een bijzonder woord. Het betekent niet alleen moedertaal maar ook staal waarvan moeren worden gemaakt. In dat laatste geval is het uiteraard een onzijdig woord. Opmerkelijk genoeg wordt het woord niet met een verbindingsstreepje geschreven. Kennelijk wordt de betekenis door het zinsverband voldoende duidelijk geacht. Moers-taal of moer-staal… Het ziet er inderdaad ook níet uit.De bedoelde verbazing overkwam mij de laatste week ten minste tweemaal. In het briljante boek van Eva García Sáenz de Urturi “De heren van de tijd” wordt ergens gesproken over hybristofiele vrouwen. Nooit van gehoord! Dat bijvoeglijk naamwoord is niet te vinden in Van Dale 2015, evenmin als het bijbehorende zelfstandig naamwoord hybristofilie. 
Het blijkt te gaan om een vrij zeldz…