Gert-Jan van den Bemd: Ping!

De drie tot dusverre hier besproken boeken van Gert-Jan van den Bemd bleken van een constant hoog niveau. “Na de val” (2019), “Branco & Julia” (2022) en “Lex” (2024) waren alle zeer goed en kregen vier welverdiende sterren. Op 4 juni 2026 verscheen “Ping!”, een intrigerende titel.

Harold van Merwe heeft met zijn echtgenote Suzy een negentienjarige tweeling, de inmiddels aan een universiteit studerende dochters Merel en Pien. Harold werkt op een middelbare school en is al jaren bezig met zijn proefschrift “Digitale weerbaarheid bij jongeren. Richtlijnen voor een veiligere onlinewereld.” Zijn promotie tot doctor gaat op korte termijn plaatsvinden.

“Ping! Daar begon het mee. Of daar eindigde het mee, dat kun je misschien beter zeggen.”

Zo luidt het pakkende begin van een spannend, indringend en genuanceerd verhaal. Suzy hoort bij toeval het geluidje uit de telefoon van Harold komen. Dat luidt het begin in van een maalstroom aan gebeurtenissen die een draaikolk met verregaande effecten in het leven van het gezin teweegbrengt. Suzy wordt achterdochtig en ontdekt dat de “ping” wel eens te maken kan hebben met ontrouw van haar man. Ze zet dan een proces in gang met onvermoede gevolgen.

Uitgerekend Harold loopt in een geraffineerde valstrik op het terrein waarop hij als aankomende doctor nota bene als een expert geldt. Als de jonge crimineeltjes Raoul Bremer en Cliff Kanters hun slag denken te slaan, loopt het totaal uit de hand. Er valt een dode, en dan komt een vijftal politiemensen in beeld. De hypothesen bij het onderzoek zijn fraai gevonden en boeiend beschreven. Ook de problematiek in hun onderlinge verhoudingen komt duidelijk, maar subtiel aan bod. En dat gebeurt nogmaals als er een tweede dode wordt gevonden. Het lijkt op een natuurlijke dood, maar niet alles is wat het lijkt, om maar eens een cliché uit de kast te trekken.

“Hendriks knikte. Begin jaren tachtig is een zeehond via de Volkeraksluizen naar Breda gezwommen, maar ik denk niet dat een lijk de omgekeerde weg af kan leggen.”

Een oude bekende komt terug. Lex Houtdijk, de hoofdpersoon uit “Lex”, heeft nu een niet onbelangrijke bijrol. Als journalist bij het plaatselijke nieuwsmedium BRN-1 heeft hij de ondernemende stagiaire Bente Lodewijks onder zijn hoede. Zij zien de nieuwswaarde van de gebeurtenissen scherp, en duiken er diep in. De werkwijze van de journalisten en hun dilemma’s worden op scherpzinnige wijze helder gemaakt.

Bijna vermakelijk maar ook enigszins ergerlijk is de rol van de extreem nieuwsgierige buurtgenoot, de oude meneer Immers. Diens observaties scheppen soms duidelijkheid en dan weer verwarring. De man draagt zeker bij aan de al volop bestaande levendigheid van het verhaal.  

De promotieplechtigheid van Harold eindigt met een daverend slotakkoord, aanzienlijk luider dan het bescheiden “ping” waar alles mee begon.

Gert-Jan van den Bemd geeft opnieuw blijk van een verfijnde schrijfstijl. Personages en gebeurtenissen komen moeiteloos en volledig tot leven. De plot is mooi gestructureerd en kent enkele verhaallijnen die soepel bij elkaar komen. Enkele belangrijke maatschappelijke thema’s zijn naadloos verweven met de intrigerende gebeurtenissen.

De oplossing die Harold voor zijn problemen zoekt, is nogal rigoureus en doortrapt. Maar het zou zomaar in werkelijkheid kunnen gebeuren, als wantrouwen, achterdocht en zelfbehoud strijden om de eerste plaats. Waar Harold in zijn werk vriendelijk en correct is, (b)lijkt hij daarnaast ook kil en nietsontziend. De titel van het boek is een ware vondst.

“Ping!” is een meer dan zeer goed boek en krijgt viereneenhalve ster.