Wouter Dehairs: Brussel Noir

Wouter Dehairs behoort tot de absolute top van de Vlaamse thrillerschrijvers. Tweemaal won hij de prestigieuze Hercule Poirotprijs: in 2021 met “Nachtstad” en in 2025 met “Harde regen”. Ook zijn andere boeken “Lockdown” (2017), “De graffitimoorden” (2019) en “Brussel blues” (2023) waren zeer goed.


Op 20 mei 2026 verscheen het vijfde deel in de reeks rond het markante privédetective-duo Keller Brik en Gwen Van Meer. In “Brussel Noir” is een seriemoordenaar actief in de Belgische hoofdstad. Of zijn de slachtoffers de resultante van een bendeoorlog binnen de drugsmaffia?

Na een avontuurtje met een studente vindt Pieter-Jan Ceyssens in een koelkast op straat menselijke resten. Het is het begin van een turbulent vervolg waarin enkele moorden op vitale punten in de stad plaatsvinden. Het politieteam met diverse oude bekenden staat bij gebrek aan duidelijke sporen vooralsnog voor een raadsel. Tot overmaat van ramp wordt de ervaren hoofdinspecteur Rina Verstrepen geschorst vanwege haar rol bij een dodelijk incident.

Keller Brik krijgt tegen een vorstelijk honorarium de taak de extreemrechtse politicus Paul Demeester te beveiligen rond diens lezing. Dat blijkt nog niet zo eenvoudig. Intussen ontvangt Gwen de partner van Nathalie Agten op bezoek. Deze Ruben Korteweg is bezorgd over de veiligheid van Nathalie die wordt bedreigd omdat zij asielzoekers helpt. Gwen gaat op haar geheel eigen manier op onderzoek uit.

Bij de lezing van Demeester gaat het brandalarm af waardoor het uitloopt op een chaos. Brik zorgt dat Demeester kan vluchten, doch deze komt niet thuis. De grote liefde van Keller is Maria Marinova. Zij verschijnt vanuit New York onverwacht ten tonele. Hun affectie groeit in hoog tempo. Keller is gestopt met alcoholconsumptie en houdt dat met de nodige  moeite krampachtig vol.

In verband met de verdwijning van Demeester wordt Keller verhoord en wordt daarna op straat aangeklampt door een mysterieuze figuur die zegt alles te weten van de onveilige situatie in Brussel. Oude bekende John Devuyst komt incidenteel in beeld evenals de stuurse vrouwelijke hoofdcommissaris Chris Decorte. Naast alle ernst is er ook plaats voor humor.

“Hij nam haar koffer aan. Gentleman. Ook al was het niet echt moeilijk, het ding stond op wieltjes.”

En natuurlijk is er ook filosofie, raak in eenvoud.

“Hij nam een douche, zette koffie en zag hoe Marinova aan zijn keukentafel kwam zitten. Zo simpel kon geluk zijn.”

Nog vele gebeurtenissen zijn aan de lezer voorbehouden. De scène van de ontknoping is zeer verrassend en wordt gedragen door een bijzonder thema. Een groot persoonlijk drama voor Brik vormt het slot van het verhaal.

In de eerdere besprekingen van de boeken van Wouter Dehairs is hier al veel lof toegezwaaid aan de schrijver. Om niet in herhaling te vervallen wordt verwezen naar die recensies. Dehairs heeft een doeltreffende, afgewogen pen en verwerkt ook goed gedoseerde, niet overdadige humor in zijn verhaal. De karakters zijn steeds intrigerend, en er is gepaste aandacht voor het privéleven van vooral de hoofdpersonen. Ook in “Brussel Noir” zijn diverse belangrijke maatschappelijke thema’s aan de orde. De verschillende verhaallijnen zijn op zichzelf al boeiend, en komen langzaam maar zeker met onverbiddelijke logica samen. De plot is alweer origineel bedacht en goed vormgegeven.

“Brussel Noir” is het vijfde deel in de in eerste instantie als trilogie bedoelde serie rond Keller en Gwen die dus al is uitgegroeid tot een pentalogie. Blijft het daarbij? De tijd zal het leren. De houdbaarheidsdatum van het bijzondere duo lijkt in ieder geval nog niet verstreken. Dehairs heeft weer een prestatie van formaat geleverd. Het oordeel luidt: meer dan zeer goed, ofwel viereneenhalve ster.     

Reacties