Loek Dekker en Ben Maarleveld: Nederblues

Op 13 maart 2026 verscheen “Nederblues” van Loek Dekker en Ben Maarleveld. Het is een fraai overzicht van de ontwikkeling van de bluesmuziek bij diverse toonaangevende Nederlandse popgroepen. Na een inspirerend voorwoord van de steengoede zangeres Tineke Schoemaker van de band “Barrelhouse” (luister op Spotify naar bijvoorbeeld “Almost there”) blijkt uit de “Verantwoording” dat buurjongen Charles de blijvende belangstelling van auteur Ben Maarleveld voor de Nederblues al op zeer jonge leeftijd heeft veroorzaakt. Dat moet nu meer dan 55 jaar geleden zijn geweest!

De boeiende inleiding over de geschiedenis van de blues in algemene zin biedt een historisch kader van dit intrigerende muziekgenre. Het is een interessante verhandeling over de oude tijden waarin tijdens de slavernij deze muziek ontstond als een soort troost in de ontberingen van destijds.

Over de toonaangevende Nederlandse formaties die zich volledig of deels met bluesmuziek bezighielden, geeft het boek in acht afzonderlijke, rijk gedocumenteerde en van fraai authentiek fotomateriaal voorziene hoofdstukken een volledig beeld van het wel en wee van achtereenvolgens Cuby+Blizzards, Bintangs, Livin’ Blues, Brainbox, Oscar Benton Blues Band, Barrelhouse, Flavium en Magic Frankie.

Talloze bekende muzikanten komen langs in de overzichten. Het blijkt dat het in vrijwel alle groepen allesbehalve pais en vree was. Verschillen van inzicht, drank en drugs waren daar mede debet aan. Vele wisselingen van de wacht komen langs. En dat zijn vaak opmerkelijke weetjes. Zo blijkt Cesar Zuiderwijk vóór 1970 bij Livin’ Blues te hebben gedrumd, was Harry Muskee een notoire dwarsligger, speelde Rob Hoeke mee op het prachtige “Woman’s gone” van Brainbox, was Oscar Benton vooral uit op persoonlijke beroemdheid en muntte Barrelhouse uit in saamhorigheid.

In de zeer lezenswaardige epiloog komt onder meer een voor fans van Led Zeppelin (dat is schrijver dezes ook) opmerkelijke gebeurtenis rond het nummer “The Lemon Song” aan de orde.

Loek Dekker en Ben Maarleveld hebben een soepele en toegankelijke schrijfstijl. Zij zitten diep in de materie en hebben duidelijk veel onderzoek gedaan alvorens te gaan schrijven. De verhalen zijn zonder meer intrigerend en vooral voor de wat oudere liefhebber van popmuziek in het algemeen en blues in het bijzonder om van te smullen. Vooral Brainbox, Cuby en Livin’ Blues waren mijn favorieten van het eerste uur. Het boek roept dierbare herinneringen op, en dat zal ongetwijfeld bij velen zo zijn.

Opmerkelijk genoeg blijkt zeer veel van de besproken muziek gewoonweg terug te vinden op Spotify, en dat leidt tot een nieuwe ontdekkingstocht met fijne resultaten.

“Nederblues” is een zeer goed boek en krijgt vier klinkende sterren.