Boekrecensies van Charles Kuijpers

Het mogen schrijven van het jaarlijkse Boekenweekgeschenk is voor een schrijver een grote eer. Hij/zij wordt daarmee opgenomen in een illustere rij van grote auteurs. Maar het is bepaaldelijk niet gemakkelijk. Het schrijven van een novelle in het keurslijf van iets meer dan 90 pagina’s op klein formaat is geen sinecure, en niet iedereen van de uitverkorenen slaagt erin een lezenswaardig en compleet verhaal te produceren in dit bestek. Van de boekjes sinds het jaar 2000 vond ik “Zomerhitte” van Jan Wolkers, “De pianoman” van J. Bernlef, “Een tafel vol vlinders” van Tim Krabbé, “Heldere hemel” van Tom Lanoye, “Een mooie jonge vrouw” van Tommy Wieringa, “Broer” van Esther Gerritsen en “Een makkelijk leven” van Herman Koch zeer de moeite waard. Het Boekenweekgeschenk 2020 is “Leon & Juliette” van Annejet van der Zijl. Het waargebeurde verhaal gaat over de onmogelijke liefde tussen Leon Herckenrath, die in 1818 vanuit Monster naar Charleston in Amerika emigreerde, en de ...

In deze barre tijden wordt naarstig gezocht naar een medicijn tegen corona. Dat gaat nog lang duren, zo luiden de voorspellingen. Intussen worden wij allen heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees. Pas nu merk je hoe belangrijk en vanzelfsprekend sociale contacten zijn, we missen ze elke dag meer. De zorgen om ouders, kinderen, kleinkinderen en vrienden nemen de macht over. Gedachten tollen door je hoofd, het is nog maar zelden rustig in je brein. Lezen is een bezigheid bij uitstek om die rust terug te brengen en je even uit de ellende van alledag te halen. Maar dat valt niet mee nu. Velen zeggen dat de concentratie ontbreekt om het verhaal van een boek op te nemen.  Ik ervaar dat zelf ook. Er is een begin van een leesdip ontstaan die juist nu zeer ongewenst is.  Blijven proberen, luidt het advies. Een tip: probeer eens een boek met zeer korte verhalen of gedichten, of een combinatie daarvan.  Een mooi voorbeeld is het lijvige (537 bladzijden!)...

De Boekenweek 2020 heeft als thema “Rebellen en dwarsdenkers”. Er wordt aandacht gevraagd voor auteurs die in deze categorie passen. In de toelichting op het thema valt te lezen: Het lef van schrijvers om taboes te doorbreken en een steen in de vijver te gooien is van levensbelang voor onze samenleving. Daarom koesteren we de vrijheid die door schrijvers genomen wordt om tegen de stroom in te werken, om dwars en vervelend te zijn, onaangepast en onafhankelijk. Zoals gebruikelijk is ook dit jaar een Boekenweek-essay verschenen. Het is van de hand van Özcan Akyol, in de wandelgangen gemakshalve omgedoopt tot Eus. Hij is wijd en zijd bekend als columnist en televisiemaker, en heeft ook enkele boeken op zijn naam. Het essay, een boekje van netto 57 pagina’s in bescheiden formaat, is getiteld “Generaal zonder leger”. Het is een uiterst vermakelijk pamflet waarin Eus rebels en dwars tegen talloze heilige huisjes in de boekenwereld schopt. Voordat het verscheen, was het al...

Na “ Als padden schreeuwen ” uit oktober 2014 bleef het jarenlang stil rond inspecteur Paul Vegter, de sympathieke hoofdpersoon in de thrillerserie van Lieneke Dijkzeul (1950). In 2017 verscheen wel nog een standalone van haar hand, getiteld “Dagen van schaamte”. Dat boek heb ik niet gelezen. Tot vreugde van de vele fans maakt Vegter in maart 2020 opnieuw zijn opwachting in “Een vorm van verraad”. Hij staat aan de vooravond van zijn huwelijk met zijn veel jongere collega Renée Pettersen als het paar enkele dreigbrieven ontvangt. Die blijken geen loze dreigementen te bevatten want kort daarna wordt er midden in de nacht met een kalasjnikov een kogelregen op hun huis afgevuurd. Paul en Renée komen met de schrik vrij.  Mede ter geruststelling van hun goede buurman Warman krijgen ze persoonlijke beveiliging van de specialisten Hans Willems en Michael Baljuw. Met hun goed bedoelde professionaliteit werken deze mannen enigszins op de zenuwen van Paul en Renée. In de l...

Het prachtig geschreven sfeervolle boek “ De stilte van de witte stad ” van Eva García Sáenz de Urturi en zijn opvolger “ De riten van het water ” behoren voor vele lezers tot de beste boeken van de laatste tijd. Het zijn weliswaar thrillers maar de fraaie beschrijvingen van Vitoria en andere plekken in Spaans Baskenland in de trant van Carlos Ruiz Záfon én de mooi uitgediepte hoofdpersonen geven de lezer regelmatig een heerlijk gevoel van serene rust. Het ontbreken van expliciete beschrijvingen van de gruwelijke moorden draagt daar in belangrijke mate aan bij. Op Netflix is inmiddels de verfilming van het eerste boek beschikbaar. De titel ervan is “El silencio de la ciudad blanca”; let goed op de juiste spelling anders vind je hem niet! Is deze film de moeite waard? Het komt nogal eens voor dat de film gemaakt naar een goed boek na het lezen ervan tegenvalt. Dat heeft met een aantal factoren te maken. Ook in dit geval zal de film velen niet bevallen. Dat geldt uiteraar...

Deze maand verscheen "Een vorm van verraad", de nieuwe thriller van Lieneke Dijkzeul met de sympathieke en menselijke inspecteur Paul Vegter in de hoofdrol. De recensie ervan zal zeer binnenkort hier verschijnen. Als "voorbereiding" daarop nu de recensie van haar vorige boek (uit 2014!) met Vegter. Lieneke Dijkzeul is schrijfster van een serie thrillers met de politiemannen Paul Vegter en Sjoerd Talsma. De rij begon in 2006 met “De stille zonde” dat goed onthaald werd. Daarna verschenen “Koude lente” (2007), “De geur van regen”(2009), “Verloren zoon”(2011) en “Wat overblijft”(2012), stuk voor stuk zeer lezenswaardige boeken. In september 2014 rolde alweer het zesde deel “Als padden schreeuwen” van de persen. Ofschoon de boeken prima afzonderlijk leesbaar zijn, kennen trouwe lezers van Dijkzeul de ontwikkeling van de privélevens van Vegter en Talsma. De eerste is weduwnaar en na een teruggetrokken leven vindt hij weer geluk met zijn nieuwe liefde co...

De eekhoorn is een van de verstandigste dieren in de vaak prachtige verhaaltjes van Toon Tellegen. In een nog niet opgetekend verhaal vertelde de eekhoorn vanmiddag aan de mier over de krankzinnige taferelen in de supermarkt van het dierenbos. De winkel leek wel een maanlandschap met bomkraters.  Vele schappen waren leeg, vooral die van de pasta en het wc-papier. “Wat is er toch aan de hand?”, vroeg de mier nietsvermoedend. “De dieren zijn op hol geslagen door de maatregelen rond het coronavirus”, zei eekhoorn. “Vooral de hamsters kopen alles op in de winkel, het lijkt wel alsof ze voor hun winterslaap staan. Het is een raadsel wat ze met al die spullen moeten. Nogal vreemd aan het begin van de lente, vind je ook niet?”  Mier knikte begripvol. “Het is volgens de mus die naast onderwijzer ook onze premier is, ook helemaal niet nodig.”  De eekhoorn zei dat hij een veel beter idee had. Hij was niet bang voor het wegvallen van de bevoorrad...