Mathijs Deen: De visser

Mathijs Deen is auteur van onder meer vijf Waddenthrillers. De eerste twee “De Hollander” en “De duiker” (nota bene winnaar van De Gouden Strop 2024) zijn hier om onnaspeurlijke redenen niet aan bod gekomen. “Na “De redder” (2024; 4,5*) en “De loods” (2025; 4*) is nu het laatste deel aan de orde. “De visser” begint in 1945 als Lieuwe Cupido (de opa van de uit de eerdere delen bekende rechercheur Liewe Cupido) met zijn zoon Jan in Duitsland op zoek gaat naar zijn in de oorlog gevorderde vissersschip TX13. Zij treffen het aan in Neuharlingersiel.

In de volgende scène wordt op 25 april 1984 in de haven van Borkum een verzwaard lijk gevonden dat in verregaande staat van ontbinding verkeert. De identiteit is een blijvend raadsel.

Het verhaal gaat dan verder in 2017. Liewe Cupido en zijn vriendin Miriam komen op Texel terug van de crematie van Liewes moeder. Er blijkt iemand in het huis van moeder te zijn geweest die naar iets op zoek was. Bij de bespreking van het testament van moeder Cupido bij notaris Marjon Hoogeberg enkele dagen later blijkt de relatie tussen Liewe en diens zus Paula uiterst gespannen.

Intussen denkt Liewe na over de gang van zaken rond de dood van zijn vader Jan. Die is volgens de overlevering in 1984 tijdens het vissen met zijn kotter overboord geslagen bij slecht weer in een poging een matroos te redden. Liewe tracht met intensief speurwerk vast te stellen of dat verhaal wel klopt. Bij zijn onderzoek stuit hij op diverse inconsistenties in de feiten die hem steeds vasthoudender maken in zijn pogingen de onderste steen boven te krijgen.

Er verschijnen enkele dubieuze figuren ten tonele die niet wars zijn van het gebruik van geweld. Steeds meer feiten uit het verleden komen op tafel die duiden op verdraaiing van de oude gang van zaken. Liewes oom Leo speelt een bijzondere rol die uitmondt in een verblijf van Leo in het ziekenhuis en een periode van moeizaam herstel.

Uit de door hem getraceerde feiten trekt Liewe een verregaande conclusie die zijn leven totaal zal veranderen. En dan is er een spectaculaire wending die Liewe naar Canada leidt. Daar doet hij een onthutsende ontdekking.

Mathijs Deen is een voortreffelijke schrijver. Zijn gepolijste stijl -het is al eerder gezegd-  is beeldend met oog voor detail. De schrijver is duidelijk een kenner van de onderwerpen waarover hij schrijft. Ook dit laatste boek in de serie Waddenthrillers is zeer lezenswaardig. Het biedt een fraaie inkijk in de visserij van Texel en de problematiek en de verleidingen van de vissers bij het uitoefenen van hun beroep.

Daarnaast geeft het verhaal wederom een duidelijk en genuanceerd beeld van diverse Waddeneilanden dat bezoekers van die eilanden zonder twijfel zullen herkennen. Deen schrijft beeldend maar zeker niet gruwelijk.

Ook, of misschien juist, “De visser” is een ijzersterke psychologische thriller die een waardig slot vormt van de serie. Het is een buitengewoon goed boek en verdient, mede als kroon op de serie, vijf sterren.